زورچپون : دلم واثه بچگیم تنگ شده ... واثه روزایی که حر کلمه معنی خودشو میداد بی اینکه به معنی دیگه ای فکر کنیم ؛ خیلی .

چشماطو ببند ، وقطی دستاتو باز میکنی بزار چشماط سراقشو از دستات بگیره . 

خدا نفس عمیغی کشید :
شیشه ی پنجره ی اطاغت رو بخار گرفط ...

زورچپون : پس حمه ی فسل های گرم دروق بود !
و من ایمان می آورم به آغاض فسل صرد ...
سرد ميشوم ؛
گويي گرمايم مي سوزاند ...

* - از قذای بیمارستان مطنفرم مطنفرم مطنفرم

تساهب روح یکی دیگه؟
نه ! روح خودم حنوز رو دصتم باد کرده.

زورچپون: یه اسل کلی میگه که دخترای اطوبوس بقلی حمیشه خوشگل ترن.

*- کاش خدا مادر بود ! ...مژده ...